Biografia Bogusław Linda

Bogusław Linda (polski: [bɔˈɡuswaf ˈlinda]; ur. 27 czerwca 1952 r.) Jest polskim aktorem znanym z filmów takich jak Psy i Tato. Wystąpił w Człowieku żelaza i Dantona Andrzeja Wajdy oraz w „Szansie ślepej” Krzysztofa Kieślowskiego i siódmym odcinku Dekalogu Kieślowskiego.

Jest żonaty z polską modelką i fotografką Lidią Popiel. Wraz ze swoim przyjacielem Maciejem Ślesickim założył Warszawską Szkołę Filmową, jedną z pierwszych prywatnych szkół aktorskich w Polsce.

 
Ukończył Liceum Ogólnokształcące w Toruniu. Jest absolwentem krakowskiej Akademii Sztuki Dramatycznej, współzałożycielem i wykładowcą warszawskiej szkoły filmowej.

Jako studentka Linda nawiązała kontakt z krakowskim Starym Teatrem. Jego debiut był Mikolką w Zbrodni i karze Dostojowskiego, w reżyserii Macieja Prusa, 1977. W latach 1978–1981 pracował w Teatrze Współczesnym we Wrocławiu w takich sztukach, jak Czarodziejska góra Thomasa Manna i Amerika Kafki (1980). Na początku lat 80. był aktorem w warszawskim Teatrze Studio.

Kariera


Jego pierwsza ważna rola przyszła w 1980 roku w polskim filmie Fever w reżyserii Agnieszki Holland, w którym wcielił się w postać anarchisty o imieniu Gryziaka. Następnie role w filmach: Samotna kobieta (1981) tego samego reżysera; Człowiek z żelaza Andrzej Wajda; Ślepa szansa w reżyserii Krzysztofa Kieślowskiego (1981); oraz Matka królów Janusza Zaorskiego (1982) – wszystkie role bohaterów naznaczone lękiem egzystencjalnym i zmuszone do beznadziejnej walki z wrogą rzeczywistością.

 
Linda odegrała przełomową rolę w filmie Jacka Bromskiego Kill Me, Cop (1987), wcielając się w niebezpiecznego przestępcę George’a Malika. W 1992 roku wystąpił jako Franz Maurer w Psach (psy) reżysera Władysława Pasikowskiego. Ta rola ukształtowała wizerunek Lindy jako cynicznego „twardego faceta”, obraz wzmocniony rolami w filmach Psy 2: Ostatnia krew (ponownie rola Franza Maurera), Sara Macieja Ślesickiego, Pułapka Adka Drabińskiego oraz Demony wojny Władysława Pasikowskiego.

 
Lata 90. przyniosły mu uznanie krytyki rolami w Johnnie Waterman Jana Jakuba Kolskiego (1994) (znany również jako Johnnie the Aquarius); jako Michał Sulecki, ojciec walczący o opiekę nad 7-letnią córką w Tato, w reżyserii Macieja Ślesickiego (1995); oraz jako ksiądz Robak, ksiądz w „Pan Tadeusz: Ostatni wypad na Litwie” Andrzeja Wajdy (1999). W 1996 r. Podczas Festiwalu Gwiazd w Misdroy zostawił ślad na Promenadzie Gwiazd.

W Rzeszy w 2001 roku w reżyserii Władysława Pasikowskiego grał gangstera Alexa, obok Mirosława Baki i Aleksandry Nieśpielak. Był to siódmy spektakl, w którym Linda współpracowała z reżyserem Pasikowskim, po czym zaczął próbować uciec przed wizerunkiem twardego faceta z bronią w ręku.

 
W tym samym roku wystąpił także jako Petronius w Quo Vadis Jerzego Kawalerowicza. W polskich kinach ekrany weszły także na drugi sezon leszcza. Aktor grał rolę gliny, której żona odeszła. Był to także film drogowy o młodym przestępcy, który zaatakował bank.

W 2005 roku zagrał w polsko-amerykańskiej produkcji Summer Love. W tym samym roku nagrał z zespołem Fireflies album Las Putas Melancólicas. Zagrał rolę komediową w filmie Time Surfers i zagrał w serialach komediowych i Wilds 2: Duel.

 
W 2006 roku Bogusław Linda spróbował swoich sił jako reżyser filmem Skylights, opowiadającym o dwóch młodych dziewczynach, których życie przeplata się z trudną sytuacją gospodarczą w Polsce po upadku komunizmu.

Trzy lata później Linda udowodniła, że ​​jest aktorem komediowym w filmie „Randka w ciemno” w reżyserii Wojciecha Wójcika. Linda grała tam rolę uwodziciela Cezarego.

5 października 2009 r. Z rąk Sekretarza Stanu w Ministerstwie Kultury Piotr Żuchowski odebrał Srebrny Medal „Gloria Artis”.

1 kwietnia 2011 roku ukazał się film trzy minuty autorstwa Macieja Ślesickiego, w którym grał rolę malarza.

19 kwietnia 2012 roku wszedł do teatrów w Warszawie Dyrektor artystyczny Merlin jego Mongoł. Był to debiut reżyserski polskiego aktora w teatrze, a także powrót do pracy w teatrze, ponieważ nie pojawia się w nim przez około 15 lat.

Został uhonorowany na Walk of Fame w rodzinnym mieście Torunia (gdzie studiował i mieszkał), gdzie na Starym Mieście odsłonił drugi z serii „katarzynek” – podpisów słynnego Torunia.

Jego zainteresowania obejmują jazdę konną.

Martwi się o swoją prywatność i rzadko udziela wywiadów lub wyraża zgodę na artykuły dotyczące jego życia prywatnego.

Wybrana filmografia

Wybrana filmografia
Wodzirej (Top Dog) (1978)
Fever (1981)
Man of Iron (1981)
Przypadek (Blind Chance) (1981)
Dreszcze (1981)
Danton (1983)
Eskimo Woman Feels Cold (Eskimosce jest zimno) (1983; węgierski film w reżyserii Jánosa Xantusa, tytuł oryginalny: Eszkimó asszony fázik)
Flowers of Reverie (1984)
Magnat (1987) – zdobywca nagrody
Matka królów (1987)
Dekalog (Dekalog) (1989)
Psy (psy) (1992)
All That Really Matters (1992)
Jańcio Wodnik (Johnnie the Aquarius) (1993)
Szamanka (The Shaman) (1996)
A Trap (1997)
Sara (1997)
Zabić Sekala (Sekal Has to Die) (1998)
Pan Tadeusz (1999)
Quo Vadis (2001)
I kto tu rządzi? (2007)
Kajínek (2010)
Bitwa Warszawska 1920 (2011)
Afterimage (2016)